Vandaag ben ik met mijn school gaan kayaken op de Ourthe met de mensen van rafting.nl. Ik zag er eerst een beetje tegen op omdat de Ourthe niet echt de meest avontuurlijke rivier is om te bevaren, plus dat ze vandaag bewolkt met kans op regen hadden voorspeld. Bij aankomst echter scheen het zonnetje zo helder als maar zijn kon en was de 25°C merkbaar. Natuurlijk was ik mijn zonnecrème vergeten. Twee prachtig rode armen is het verdikt van de dag. Hopelijk lost de after-sun dat probleem op.
Maar zoals beloofd ging ik vandaag mijn favoriete strip voorstellen aan jullie: “de Aasgieren“. Gemaakt door mijn favoriete stripmaker: Marini. Deze stripreeks, bestaande uit slechts 4 delen, is werkelijk het neusje van de zalm. Een intrigerend, boeiend en gecompliceerd verhaal dat je vasthoud tot het allerlaatste regeltje. Van de soort waar je de eerste van koopt, hem thuis leest en je meteen voor het hoofd slaat dat je de andere 3 ook niet kocht. Hij is zonder overdrijven echt zo goed.
Als je de cover voor je hebt en die prachtige afbeelding bekijkt, het is voor mij al genoeg om hem te kopen. Van Marini heb ik alle andere strips trouwens ook. I’m an addict.
De aasgieren verteld het verhaal van 2 vampierendoders die op jacht gaan naar de eeuwiglevende moordenaars van hun ouders. Het verhaal is logischerwijze fictief, maar het is op zo’n goddelijke wijze verweven met realiteit dat je de twee volledig door elkaar slaat. Het verhaal slorpt je op en laat je niet meer los. Deze reeks was trouwens de eerste die ik kocht waar er slechts zo weinig van bestonden. Ik kon maar niet geloven dat het na deel 4 gedaan was. Het heeft de verkoper van De Gobelijn (stripwinkel in Leuven) maanden geduurd om mij echt duidelijk te maken dat ik de reeks had uitgelezen. Het is dan ook niet meer dan logisch dat ze een 10 krijgen!
Als laatste wil ik jullie nog waarschuwen voor volgende website: http://www.mexicaansegriep.eu/. Deze mannen postte mijn vorig blogbericht (waarin stond dat ik een klein griepje had) op hun website zonder mij eerst te contacteren. Daarbovenop beweerden ze dat ik Mexicaanse griep had, hoewel ik dat nooit beweerd heb. Volgens hun geven ze mensen informatie hoe ze best Mexicaanse griep kunnen tegen gaan. Na eens goed gekeken te hebben zag ik nog gekopieerde berichten die totaal niets met Mexicaanse griep te maken hadden en die ook waren gepost zonder medeweten van de auteur. Dit is schending van auteursrechten en is strafbaar. Als ik nadien de optelsom maakte bleek dat meer van de HELFT van hun berichten irrelevant waren of gewoon kopieën van andermans werk.
Als je ooit iets wilt weten over Mexicaanse griep, zoek het dan NOOIT daar op alsjeblief.
Ik was Toon Van Kets en u weet het: “My life is a review!“
Sorry voor mijn afwezigheid de laatste dagen. Ik heb met een serieuze griep gezeten. Veel meer dan mijn bed en het sanitair heb ik niet gezien, zonder in veel detail te treden. 
In dit avontuur wordt Aria, het hoofdpersonage, berooft door een rondtrekkende bende. Aria laat zich echter niet zomaar beledigen en gaat achter de criminelen aan, zeker nadat deze haar beste vriendin hadden neergestoken. Of ze ook daadwerkelijk haar wraak krijgt laat ik jullie zelf uitvinden. Deze reeks is echt wel de moeite om te kopen. De strips liggen zeker een klasse hoger dan Jommeke’s en de Kiekeboe’s maar nog net niet de echte top waar ik zo van kan genieten. Ik zal morgen een review doen van mijn favoriete reeks. Dus zeker blijven kijken (voeg me toe aan je RSS-reader om makkelijk up to date te blijven). “Aria – De maanogen” krijgt van mij een 7.5 maar ik zal er een 8 van maken omdat de cover er zo goed uit ziet (en ik geen afbeelding heb van een 7.5 
).
Ik lees zeer veel strips. Als kind was ik er verslaafd aan en mijn ouders hebben erg hun best moeten doen om mij ook gewone boeken te doen lezen. Dat is ze jammer genoeg ook gelukt en nu zijn strips meer sanitaire literatuur geworden. Ik wou jullie nog rap vertellen over de reeks die ik nu aan het lezen ben voor ik ga slapen. De stripreeks “Geheimen” brengt telkens verschillende verhalen met andere personages in 2 of 3 strips. We hebben het hier ook zeker niet over jeugdliteratuur. De strips vertonen passages met seks, grof taalgebruik en geweld en zijn dus zeker niet geschikt als verjaardagscadeau voor uw kind of kleinkind. Wat deze strips zo speciaal maakt, en het verhaal dat ik juist aan het lezen ben, is de grote aanwezigheid van mysterie. “De slang onder het ijs” bijvoorbeeld gaat over een jonge man die na de dood van zijn vader ontdekt dat deze laatste al jaren lang een geheime identiteit heeft. De jonge man gaat diep graven in archieven en stoot zelfs op weerstand van de overheid. Het gaat duidelijk om een complot van de hoogste graad!
. Maar ik heb al wel genoeg gelezen om te weten dat deze reeks echt geweldig is en dus een 8 verdient.
