Dit artikel typ(te) ik terwijl ik onderweg ben naar huis, met de trein. Ik heb net de eerste episode van een nieuwe stripreeks gelezen. Blacksad heet de reeks. Het scenario is geschreven door Juan Díaz Canales en de tekeningen zijn getekend en ingekleurd door Juanjo Guarnido.
Deze stripreeks is anders dan de andere. Ze speelt zich af in New York ergens in de jaren ’50. Een klein detail: de wereld wordt niet bewoond door mensen maar door een kruising tussen dieren en mensen. Ze hebben het gelaat van dieren, hebben dezelfde huid of vacht maar de anatomische eigenschappen van de mens. Dit geeft een zeer aangename toets aan de reeks. Zeker in combinatie met de schilderstijl van inkleuren en het donkere karakter van de strip resulteert dit in een zeer mooi ogende reeks met herkenbare personage die toch anders zijn dan bij elk andere stripreeks.
Maar over het verhaal nu:
Blacksad is detective in zijn fictieve stad. Hij is een zwarte kater met een gelaat dat doet denken aan batman. Zeer hoekige kaaklijn, platte neus met scherpe contouren en ogen die voor zichzelf spreken. Hij wordt opgeroepen voor een moord. Het is zijn oude minnares. Doorheen de eerste episode kom je haar naam nooit te weten maar je merkt dat Blacksad diep aangedaan was door het einde van hun relatie. Hij neemt deze zaak dan ook zeer persoonlijk en maakt er zijn eretaak van om haar moordenaar te zoeken. Blijkt echter dat de dader haar nieuwe vriend is. Een zeer rijk en invloedrijk man. Zal Blacksad naar zijn overste luisteren, die is opgedragen de zaak in de doofpot te steken, of vergeet hij de regels en ethiek en maakt hij de moordenaar van zijn oude geminde kapot? Dat is aan jullie om dit uit te vinden.
Deze strip zal je niet vinden in de kranten- of boekenhandel. Je kan wel terecht in een stripspeciaalzaak. Mijn favoriete plekje, zoals mijn lezers wel al weten, is “De Gobelijn” in Leuven. Je kan deze gezellige winkel en zijn ruime aanbod op onderstaand adres.
Mechelsestraat 35
3000 Leuven
016 23 55 86
www.gobelijn.be
Deze nieuwe aanvulling op mijn collectie krijgt alvast een ereplaats. Een 10 spreekt voor zicht…
Ik was Toon Van Kets en u weet het: “My life is a review!“
Maar zoals beloofd ging ik vandaag mijn favoriete strip voorstellen aan jullie: “de Aasgieren“. Gemaakt door mijn favoriete stripmaker: Marini. Deze stripreeks, bestaande uit slechts 4 delen, is werkelijk het neusje van de zalm. Een intrigerend, boeiend en gecompliceerd verhaal dat je vasthoud tot het allerlaatste regeltje. Van de soort waar je de eerste van koopt, hem thuis leest en je meteen voor het hoofd slaat dat je de andere 3 ook niet kocht. Hij is zonder overdrijven echt zo goed.
De aasgieren verteld het verhaal van 2 vampierendoders die op jacht gaan naar de eeuwiglevende moordenaars van hun ouders. Het verhaal is logischerwijze fictief, maar het is op zo’n goddelijke wijze verweven met realiteit dat je de twee volledig door elkaar slaat. Het verhaal slorpt je op en laat je niet meer los. Deze reeks was trouwens de eerste die ik kocht waar er slechts zo weinig van bestonden. Ik kon maar niet geloven dat het na deel 4 gedaan was. Het heeft de verkoper van De Gobelijn (stripwinkel in Leuven) maanden geduurd om mij echt duidelijk te maken dat ik de reeks had uitgelezen. Het is dan ook niet meer dan logisch dat ze een 10 krijgen!
Sorry voor mijn afwezigheid de laatste dagen. Ik heb met een serieuze griep gezeten. Veel meer dan mijn bed en het sanitair heb ik niet gezien, zonder in veel detail te treden. 
In dit avontuur wordt Aria, het hoofdpersonage, berooft door een rondtrekkende bende. Aria laat zich echter niet zomaar beledigen en gaat achter de criminelen aan, zeker nadat deze haar beste vriendin hadden neergestoken. Of ze ook daadwerkelijk haar wraak krijgt laat ik jullie zelf uitvinden. Deze reeks is echt wel de moeite om te kopen. De strips liggen zeker een klasse hoger dan Jommeke’s en de Kiekeboe’s maar nog net niet de echte top waar ik zo van kan genieten. Ik zal morgen een review doen van mijn favoriete reeks. Dus zeker blijven kijken (voeg me toe aan je RSS-reader om makkelijk up to date te blijven). “Aria – De maanogen” krijgt van mij een 7.5 maar ik zal er een 8 van maken omdat de cover er zo goed uit ziet (en ik geen afbeelding heb van een 7.5 
).
Ik lees zeer veel strips. Als kind was ik er verslaafd aan en mijn ouders hebben erg hun best moeten doen om mij ook gewone boeken te doen lezen. Dat is ze jammer genoeg ook gelukt en nu zijn strips meer sanitaire literatuur geworden. Ik wou jullie nog rap vertellen over de reeks die ik nu aan het lezen ben voor ik ga slapen. De stripreeks “Geheimen” brengt telkens verschillende verhalen met andere personages in 2 of 3 strips. We hebben het hier ook zeker niet over jeugdliteratuur. De strips vertonen passages met seks, grof taalgebruik en geweld en zijn dus zeker niet geschikt als verjaardagscadeau voor uw kind of kleinkind. Wat deze strips zo speciaal maakt, en het verhaal dat ik juist aan het lezen ben, is de grote aanwezigheid van mysterie. “De slang onder het ijs” bijvoorbeeld gaat over een jonge man die na de dood van zijn vader ontdekt dat deze laatste al jaren lang een geheime identiteit heeft. De jonge man gaat diep graven in archieven en stoot zelfs op weerstand van de overheid. Het gaat duidelijk om een complot van de hoogste graad!
. Maar ik heb al wel genoeg gelezen om te weten dat deze reeks echt geweldig is en dus een 8 verdient.
